جلسه ی نقد و بررسی گروه مستان و همای

جلسه ی نقد و بررسی موسيقایی و ادبي گروه مستان و همای، در تاريخ 30 فروردين ماه 1388 ساعت 5 بعد از ظهر در تالار انديشه ی حوزه هنری تهران واقع در خيابان حافظ جنب خيابان طالقانی برگزار خواهد شد. ورود برای عموم آزاد است.

پس از ممنوع شدن صدای پرواز همای و گروه مستان در ايران، در پی کنسرت های گروه در آمريکا، کانادا و قونيه؛ حوزه هنری تهران و گيلان در راه حمايت از گروه، برنامه ای را به عنوان نقد و بررسی موسيقی و کنسرت های گروه با شرکت استادان برجسته ی موسيقی و ادبيات ايران برگزار می کند. در اين برنامه آواز، آهنگ سازی، توانايی های نوازندگان، سروده های همای و نگرش های سياسی، اجتماعی و دينی وی مورد بررسی قرار می گیرند.

قرار است پس از پخش بخش هايی از دی وی دی کنسرت مستان در تالار والت ديزنی آمريکا، همای و يارانش پاسخگوی پرسش های کارشناسان، نقدکنندگان و مردم باشند. 

نميدانم استادن، نوازندگان موسيقی ايران و همکاران خواننده ام به کمکم خواهند آمد يا نه؟ اما می دانم دوستداران مستان، برای حمايت از گروه تنهايمان نمی گذارند.

نقدهایی که این روزها میکنند

با وجود اینکه ما تازه کارمان را آغاز کرده ایم خوشحالم که این روزها خیلی ها در باره ی ما حرف می زنند. وقتی گروهی طرفداران زیادی داشته باشد حتما مخالفانی هم دارد. ما تنها با دو کنسرت توانستیم نظر بسیاری از مردم را به گروه مستان جلب کنیم با وجود کارهایی که می دانم خالی از اشکال های آوازی و گروهی نیست و همه ی انتقادها را پذیرا هستم و همیشه کوشیده ام روز به روز این اشکالها را کمتر کرده و در راه بهتر شدن گام بردارم که در کنسرتهای تور آمریکا، کانادا و ضبط هایی که به تازگی داشتم بر آن کوشیدم تا بهتر از گذشته باشم.

خوشحالم که روز به روز نقدهای کارساز، جالب و گاه گاهی عجیب را از خبرها، چه از راه اینترنت و چه از زبان مردم می شنوم و می دانم تنها راه بهتر شدن و به جایگاه بالا تر رسیدن انتقادپذیر بودن است، حتی اگر منتقد اندیشه ی تخریب در سر داشته باشد.

کاستی های کنسرتهای تالار وحدت و ملاقات با دوزخیان اگرچه به چشم منتقدان آنقدر بزرگ می نماید که حتی در برخی از نقدهاشان بی رحمانه حاضر به توهین نمودن به من گشته اند، اما گویی نمی خواهند باور کنند که دارای ویژگی هایی نیز هست که اینگونه حمایت مردم را به دنبال داشته است !

به نظر من تنها زمان بیانگر واقعیتهاست و هنرمندانی که در راه مردم گام بر می دارند جاودانه خواهند ماند، و آنانی که مردم را کوچک می شمرند خود، از یاد می روند.

من به دور از تمام حاشیه ها، به کارم عشق می ورزم و راهم را ادامه خواهم داد با حمایت استادان نیک اندیشم، خانواده ی مهربانم، دوستانم در گروه مستان و مردمانی که به ما عشق می ورزند آواز خواهم خواند.

به کسانی که موفقیت همای و گروه مستان را غیر حمایت مردم و عجیب می دانند خرده نمی گیرم، زیرا " چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند "

آری

" همای از آن بر همه مرغان شرف دارد     که  استخوان  خورد و  جانور  نیازارد "

گفتگو با مجله ی گیلوا

من خود را از خاندان تالش و گیلک می دانم و نیز به آن افتخار می کنم که می توانم در کنار موسیقی پارسی و گیلکی، تالشی هم بخوانم. منظور من از آنکه گفته ام کسی نباید موسیقی تالش را از موسیقی گیلان جدا کند این است که، موسیقی تالش، دیلمان، شرق و غرب گیلان، از یک فرهنگ سرچشمه می گیرد، که بخشی از آن رنجها و تلاشها و بخشی شادی ها و آداب زندگی مردم گیلان بوده است. اما من بارها شنیده ام برخی از موسیقیدانان گیلک و تالش موسیقی تالشی را از موسیقی گیلان جدا می دانند. به نظر من موسیقی تالش، دیلمان، کوهپایه های درفک، ماسال، ساحل دریای خزر، فومنات، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب همه فرزندان فرهنگ بهشتی ست سرسبز به نام استان " گیلان و تالشان " که در قرن گذشته نام " تالشان " از آن جدا گشته و اکنون تنها نام " گیلان " در نقشه ی جغرافیای ایران بجا مانده است.

من به عنوان فرزند این بهشت سر سبز تلاش خواهم کرد که نام تالشان را در کنار نام گیلان دوباره به نقشه ی جغرافیای ایران باز گردانم زیرا از دبر باز این بهشت سرسبز را سرزمین " گیلان و تالشان " می خواندند. در ایران به سرزمینهایی که دارای لحجه ها و زبانهای چند گانه بودند اینگونه نام می نهادند همچون سرزمین سیستان و بلوچستان، چهارمحال و بختیاری و ...

من هیچ گاه در هیچ گفتگویی با آن لحنی که در گیلوا به چاپ رسیده است درباره ی هیچ فرهنگی سخن نگفته ام و حتی در بخشی که به زرتشت اشاره داشتم بدان منظور بوده که فرهنگ تالش آنقدر غنی و باقدمت است که حتی برخی برآمدن زرتشت را از این سرزمین می دانند.

بدان امید که همه گیلکان و تالشان از یاد مبرند که روزگاری، هم بستگی چنان در میانشان بود، که دشمنان راه یافتن به این سرزمین را رسیدن به بهشتی دیگر می دانستند.

آوای مستان 7 شب در سرزمین باران های نقره ای پیچید

رشت،سبزه میدان،خیابان بیستون،سه راه معلم و ازدحام جمعیت !!

مردمی که در هوای گرم و شرجی گیلان بلیط به دست منتظر باز شدن در حوزه ی هنری هستند.

پس از باز شدن در ، آن ها که از ساعت ها قبل به انتظار ایستاده اند زودتر وارد محوطه می شوند و آن ها که دیر تر آمده اند هنوز در انتظار . . .

آلونکی آراسته به گلیم های سنتی و ظروفی سفالین که چهارپایه های چوبی و سازهای هنرمندان در آن قرار گرفته اولین چیزی است که پس از ورود به محوطه نظر را جلب می کند.صحنه با تمام وجود بیان می کند که اینجا گیلان است و تا چند لحظه ی دیگر صدای هنرمند گیلانی در فضا خواهد پیچید.

صندلی ها رفته رفته پر می شود و هوا تاریک.

و مستان می آید ، می آید تا پیام جاودانه اش را به گوش مردم برساند،چه آنها که متعلق به این خطه ی سرسبز هستند و چه آن ها که کیلومترها راه پیموده اند تا شاهد اجرای زنده ی این گروه باشند.

همای می خواند از عشق ، از وطن  ، از جهان ، از خدا و در نهایت از راز دل مردم گیلان به زبان خود آن ها . .

کوتاه از کنسرت

کنسرت گروه مستان به اساتید محترم آقایان علی اکبر لایق و محمد تقی مرتاض هجری به پاس زحمات بی پایان در عرصه ی گرافیک گیلان و همچنین کمک های جبران ناپذیرشان به پرواز همای در سالهایی نه چندان دورتقدیم شد.

متاسفانه در صف طویل پشت درهای حوزه هنری بودند کسانی که به علت تقلبی بودن بلیط هاشان نتوانستند در کنسرت شرکت کنند و خوشبختانه با مراکزی که از فرصت پیش آمده سوء استفاده کرده و به جمعی از هواداران بلیط های تقلبی فروخته بودند برخورد شد.

و اما اتفاقی بسیار جالب و نادر در شب چهارم کنسرت : قبل از شروع ترانه های فولکلور گربه ای از بالای دیوار به میان جمعیت رفته و زیر صندلی ها از یک سو به سوی دیگرمی دوید.حضور غیر مترقبه ی این (گربه) در میان جمعیت و همهمه ی مردم همای را به یاد ترانه ای محلی در مورد گربه که مادرش در دوران کودکی برایش می خواند انداخت و همای آن را بداهه خوانی کرد این ترانه چنان شور و اشتیاقی را در مردم ایجاد کرد که گویی شنیدن این ترانه همان قدر غیرمنتظره بوده که حضور آن گربه.تشویق بی پایان مردم نشان داد که این ترانه چنان به دل ها نشسته است که تا سال ها در خاطره ها هم خواهد ماند.

در شب پنجم همای از بمانی ، همان بزرگ زنی که همای ترانه ی معروف بمانی،بمانی را در وصفش سروده و خواند در کنسرت حاضر شد و همای عاشقانه تر از همیشه از او سپاسگزاری کرد.همچنین حضور مادر بزرگ همای و همخوانی او با گروه در ترانه ی بمانی چنان رابطه ی احساسی با بینندگان برقرار کرد که اشک در چشمان بسیاری حلقه زد .

درآمد کنسرت شب آخر به بیمارن سرطانی استان گیلان اختصاص یافت و جمعی از مردم نوع دوست این سرزمین با خرید بلیط هایی به مبلغ دویست و حتی سیصد هزار تومان در این امر خیر با مستان شریک شدند.

 هفت شب سپری شد.شب هایی که صدایی آشنا در آن ها پیچید و برگ ها با آوای دلنشین سازهای مستان زیر نور ماه که آسمان محوطه ی باز حوزه ی هنری را نورباران کرده بود رقصیدند و گاه گاهی چنان سرمست شدند که همچو برگ های پاییزی زیر پای مردم لغزیدند.

همای به زادگاهش آمد،برای مردمش خواند وهرگز از دل این سرزمین و از روح این مردم بیرون نخواهد رفت از آنجا که . . .

تنها صداست که می ماند.

هموطنان عزيز و مهربانم

سال نو و بهاري نو را ، فرصتي  نو براي تازه شدن و مروري بر چگونه زيستن مي بينم، برايتان در اين فرصت نو پويايي و سرزندگي و شوري براي ساختن و زنده زيستي آرزو ميكنم. همچنان پر مهر و صادق و روشن ضمير باقي بمانيد جانم فداي وجود تمام دوستان صادق و مهربان باد.

تحول در طبیعت را باتحول در دل آغاز می کنیم و شادکامی های همه ایرانیان  سرافراز را   با فریادهای عاشقانه جشن می گیریم. نوروزتان پیروز.

در آینده ای نزدیک کنسرت گروه مستان  در امریکا اجرا می کند عکسهایی از آخرین تمرینهای گروه رو برای شما عزیزان انتخاب نموده ام .